Dit
reflectieverslag beschrijft: ‘De Engelenmaker’ geschreven door Stefan Brijs.
Dit boek werd opgegeven door onze leerkracht Nederlands. Hierdoor was ik zeker
dat dit een boek was met een bepaalde impact is. Vorig jaar hadden we al een
boek gelezen van Stefan Brijs. Ik was toen zeer tevreden over zijn
schrijfstijl, dus ik begon met goede moed aan het nieuwe boek.
‘De
Engelenmaker’ heeft enkele grote thema’s. Eén thema hiervan is dat dokter
Viktor Hoppe gefascineerd is door Jezus, maar een grote afkeer heeft tegenover
God. Religie staat in dit boek centraal. Hierdoor zou je denken dat een lezer
met een groot inlevingsvermogen dit standpunt zou overnemen en op het einde van
het verhaal ook een afkeer heeft tegen God. Bij mij was dit echter niet het
geval. Ik heb een bepaalde afstand bewaard tegenover de personages, waardoor ik
deze manier van denken niet heb overgenomen.
Een ander
centraal thema is de vage grens tussen wat medisch aanvaard wordt en wat niet. In
het verhaal doet Viktor Hoppe aan een experiment om zichzelf te klonen. Dit is
natuurlijk gevaarlijk, want je weet niet waar de limiet ligt. Men wilt de
perfectie creëren, maar dat is niet meer menselijk. We moeten ergens een lijn
trekken, maar de vraag is: Waar ligt de lijn of de grens dan wel?
Viktor Hoppe zijn
levensdoel was om zichzelf te klonen en zo levenslang door te blijven leven.
Hij probeert op vele manieren, maar telkens lukt het hem niet. Toch blijft hij
steeds nieuwe methodes toepassen, want hij wilt niet opgeven. Hij is een
doorzetter en dat leert het boek ons ook. Je mag niet zomaar opgeven als het
niet lukt van bij de eerste keer. Je moet doorzetten en je doel proberen te
bereiken. Ook al krijg je heel veel weerstand van buitenstaanders die niet
akkoord gaan met je beslissingen. Er moet natuurlijk een grens zijn, want het
doel dat je voor ogen hebt, mag niets of niemand kwetsen. Het doel moet ook
zinvol zijn, want anders steek je heel veel tijd en moeite in iets dat geen zin
of nut heeft.
In dit boek
wordt er enorm veel geroddeld door de dorpsbewoners over het leven en het
bestaan van dokter Viktor Hoppe. Vele dorpsbewoners beweren of vermoeden dat ze
iets weten of ze iets gezien hebben. Zo gaan al deze roddels hun eigen bestaan
gaan lijden, terwijl deze allemaal niet waar zijn. Viktor Hoppe trekt er zich
uiteraard niets van aan, want zijn doel bereiken is belangrijker dan wat de
rest van de wereld over hem denkt. Hieruit kunnen we concluderen dat roddelen
voor niets of niemand goed is en dat het meeste wat er gezegd wordt toch niet
waar is.
Dit boek heeft
mijn kijk over de thema’s toch veranderd. Vooral het medische en het kerkelijke
gedeelte.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten